De Ervevallei was het eerste gebied in Mayenne dat zich aansloot bij de Natura 2000-aanpak (netwerk van Europese natuurgebieden), wat de duidelijke ecologische waarde van het gebied aantoont. Dit systeem, dat in 2012 een speciale beschermingszone is geworden, heeft met name tot doel de biologische diversiteit te behouden en dit natuurlijke erfgoed te verbeteren door
beheerinstrumenten (Natura 2000-contracten en agromilieumaatregelen).
Een concentraat van biodiversiteit
Dieren in het wild
Het gebied herbergt een grote verscheidenheid aan diersoorten en is van regionaal belang voor het behoud van vleermuizen. Het is een belangrijke vindplaats in het departement, aangezien 17 van de 18 soorten die in Mayenne voorkomen, daar al zijn waargenomen! Ook kunt u er een groot aantal reptielen en amfibieën, insecten (zoals de gevlekte vos of de geelborstjuffer) en een prachtige verscheidenheid aan vogels ontdekken.
01
vleermuizen
In de grotten van Saulges vinden vleermuizen grote, donkere ruimtes die geschikt zijn om op te hangen. Een stabiele temperatuur en luchtvochtigheid zijn gunstig voor soorten zoals de kleine hoefijzerneus. In de Margotgrot leven veel overwinterende vleermuizen (Bechsteins vleermuis, grote hoefijzerneus) en Rochefort is erg populair bij de grote vale vleermuis. De Mopshond maakt alleen tijdens de strengste winters gebruik van de grotten en is tevreden met de spleten bij de ingang.
02
De Chabot
Deze kleine vis is geelachtig met bruine vlekken en wordt niet langer dan 15 cm. De vorm van de vogel is knotsvormig, de kop beslaat een derde van de totale lengte en is gespleten door een brede mond. Achter de kop zitten twee grote, waaiervormige borstvinnen. Door de kleine schubben ziet het er heel glad uit.
Hij leeft op de bodem van rivieren en vergezelt wilde forellen. De Chabot is weinig bekend en er wordt weinig gevist, maar zijn aanwezigheid getuigt van de grote viswaarde van de Erve en haar zijrivieren.
03
insecten
- Agrion van Mercurius is een soort libel die herkenbaar is aan de afwisseling van blauwe segmenten en zwarte patronen.
- De gevlekte schildpad leeft in hoog gras en distels. De voorvleugels van deze merkwaardige vlinder zijn zwart met gele strepen, de achtervleugels zijn rood met grote, zwarte stippen.
- De Grote Steenbok is de grootste soort van zijn familie (Cerambycidae) in Frankrijk. De larve voedt zich met rottend hout, waarin hij gangen graaft waarin de volwassen insecten later de winter doorbrengen.
En natuurlijke habitats
De flora
Saulges is een kalksteenstreek die openstaat voor het Bekken van Parijs en die een uitzonderlijke botanische continuïteit vertoont. De vegetatie van een bepaalde plek doorloopt een opeenvolging van evolutiestadia die we een vegetatiereeks noemen. Binnen de omtrek van het Natura 2000-gebied van de Evre-vallei zijn drie vegetatieseries te vinden: de Atlantische serie van de zwarte els, de Atlantische serie van het zomereiken- en iepenbos en de laat-mediterrane serie van de zachte eik.
01
De Atlantische serie van de Zwarte Els
- Zwarte els is een boom die langs de randen van waterlopen of vijvers groeit, in de meest vochtige gebieden.
- Batrachion fluitantis is een plantengemeenschap die drijvende of ondergedoken waterdieren omvat die een snelle stroming nodig hebben.
- Alnetea glutinosae is een vegetatie die ook voorkomt op de hoofdbedding van waterlopen, op moerassige grond, aan de rand van bronnen of sijpelingen.
02
De Bocage Atlantic-serie
Deze reeks is het minst locatiegebonden omdat de kalksteenbodems van de Ervevallei er minder geschikt voor zijn.
- Sleedoorn, Rozenbottel, Fragon, Lantana, Viburnum en Buxus. Deze soorten zijn te vinden in heggen en in de droogste gebieden.
- Laaggelegen, schaarse hooilanden. Het is een formatie van arm land, een kruising tussen gazons en weilanden, en soms door aanpassingen, door begrazing of zelfs door het maaien van de resten die op de locatie achterblijven
03
De Downy Oak-serie
- Mossen, korstmossen et vetkruid. Deze lage vegetatie groeit op rotsachtige platen
- Droog grasveld op kalksteenbodems. Het ziet eruit als een schaars weiland. Het groeit in arme, dunne grond
- De vegetatie van de gewone jeneverbes. Deze plantengroepering komt voort uit de vorige vorming (droog grasveld) en is afhankelijk van het verlaten of verminderen van de begrazing.
- Stabiele buxusformaties op rotsachtige hellingen
